Yorgun,argın ve belki de perişan...Hayata dair beklentilerim var hem de neler neler...büyüyecem adam olacam:)hem de ne adam..kocamanım zaten yarına dair:)izler taşıyorum kocamanın üstünde kocaman.
Gündemi takip ediyorum her gün,siyasete takılıyorum haftada bir sanki çok anlıyormuşum gibi:)oyalanıyorum işte çünkü bu günde bitecek nasılsa hayat gibi:)gülmek marifet değil,marifet utanmadan kimin nasıl düşüneceğini umursamadan ağlamak:)
Herkes kolayca gidebiliyor benden,herkes kolayca kırabiliyor beni,peki ben...Neden hep arkalarından bakıp acı çekiyorum:)biliyorum tek kaldım:)biliyorum kaybettim, kaybettim imtihanımı:)bütün soruların cevabını biliyorken ben hepsini bilerek yanlış işaretledim:)şimdi bunda şeytanın ne günahı var:)
Kalmak istemiyorum artık Aziz gibi sırtlanıp çantamı gitmek istiyorum:)yolum önce Mısıra düşsün ımmmm sonrada ver elini Madagaskar:)Haritada yerini bilmediğim yerleri haritada görmeden önce görmek istiyorum:)veeeee artık yarını düşünmek istemiyorum:)veeee artık şimdiki benden yarının benine geçmek istiyorum:)
SADECE YORGUNUM AMA YARINDAN UMUTLUYUM:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder